مقدمه ای بر تراشه های پلی استر

تراشه های پلی استر معمولاً به مواد اولیه پلی استری به دست آمده از پلیمریزاسیون اطلاق می شود که به طور کلی به ذرات پولکی در حدود 4*5*2 میلی متر تبدیل می شوند. [1] مسیرهای فرآیند تولید پلی استر شامل روش استریفیکاسیون مستقیم (روش PTA) و روش ترانس استریفیکاسیون (روش DMT) است. روش PTA دارای مزایای مصرف کم مواد خام و زمان واکنش کوتاه است و از دهه 1980 به فرآیند اصلی و مسیر فنی ترجیحی پلی استر تبدیل شده است. خط تولید در مقیاس بزرگ یک فرآیند تولید مداوم است، در حالی که فرآیند تولید نیمه پیوسته و دسته ای برای دستگاه های مختلف تولید کوچک و متوسط ​​مناسب است. کاربردهای پلی استر اکنون شامل الیاف، ظروف مختلف، مواد بسته بندی، فیلم ها، فیلم ها، پلاستیک های مهندسی و سایر زمینه ها می شود.