اخیراً ، بزرگترین موضوع در صنعت نساجی و در واقع کل صنعت تولید ، مبارزه با Involution است. این ، در اصل ، به معنای کنترل ظرفیت تولید است و این اولین بار نیست که صنعت نساجی کنترل های ظرفیت را اجرا می کند. در آخرین دور کنترل ظرفیت چه اتفاقی افتاد؟ آیا این زمان متفاوت خواهد بود؟
آخرین دور کنترل ظرفیت جمعی در صنعت نساجی در سال 2017 صورت گرفت. در آن زمان ، ظرفیت بافندگی تا حد زیادی در چند خوشه سنتی نساجی در دلتای رودخانه یانگ تسه متمرکز شده بود. توزیع بسیار پراکنده بود و کارگاههای آموزشی متعددی داشت. بخش اعظم فاضلاب تولید شده توسط جوجه های جت آب مستقیماً در رودخانه ها بدون تصفیه تخلیه شد. بنابراین ، حفاظت از محیط زیست دلیل اصلی مقررات آب جت در آن زمان بود. به دنبال مقررات آب و هوای جت ، از سال 2017 ، تعداد تعداد زیادی از مناطق دلتای رودخانه یانگ تسه توسط ده ها هزار نفر کاهش یافت. با این حال ، با کاهش ظرفیت بافندگی ، ظرفیت لوم در مناطق محیطی به سرعت رشد کرد. یک گفته محبوب در آن زمان این بود که اگر 100000 لول از دلتای رودخانه یانگ تسه خارج شود ، 200،000 یا 300،000 لوم در مناطق محیطی اضافه می شود. از دیدگاه قیمت ، کاهش ظرفیت جت آب در خوشه های نساجی سنتی که از سال 2017 شروع می شود ، یک پنجره مصنوعی از افزایش قیمت در بازار پارچه خاکستری ایجاد می کند. این پنجره در نیمه اول سال 2018 رخ داد ، هنگامی که پارچه خاکستری از تقاضا فراتر رفت و قیمت پارچه را افزایش داد. در تابستان بعد ، ما حتی دیدیم که آینده PTA 8000 امتیاز بی سابقه ای کسب کرده است. با کمال تعجب ، بازار پلی استر در آن زمان واقعاً تا حد قدیمی "Buy High ، Low Not" را خریداری نکنید. شرکت های بافندگی به تازگی قتل را انجام داده بودند و هرچه قیمت مواد اولیه نیز بیشتر باشد ، بیشتر خریداری می کنند. اما بازار پررونق طولانی دوام نیاورد و بازار نساجی متعاقباً سال به سال بدتر می شود.
دور قبلی کنترل ظرفیت در بازار بافندگی در نهایت منجر به جابجایی صنعتی و وضعیت هرج و مرج شد. با کمپین ملی اخیر برای مقابله با رقابت داخلی ، این بار اوضاع چگونه توسعه خواهد یافت؟ از یک چیز ، میزان ظرفیت بافندگی که در واقع می تواند از بین برود نسبتاً محدود است. بازار بافندگی قبل از سال 2017 یک فرایند تدریجی بود که طی چند دهه پس از سیاست اصلاحات و افتتاح شکل گرفت. در آن زمان ، ظرفیت مهم بود و مقررات یک نگرانی ثانویه بود. با این حال ، سال 2017 یک سال آبخیزداری را نشان داد. از آن زمان ، هر دو خوشه تولید سنتی و در حال ظهور تقریباً به طور کامل متوقف شده اند که رشد کنترل نشده ای از ظرفیت تولید منسوخ شده را برای عود مجدد فراهم می کند. بخش عمده ای از ظرفیت تازه اضافه شده نسبتاً پیشرفته بوده است. علاوه بر این ، دو سال گذشته یک دوره اوج برای تعویض آب جت در بازار نساجی بوده است. با توجه به رقابت در بازار و راهنمایی های دولت ، تعداد زیادی از افراد مسن به تدریج جایگزین شده اند و تنها مقدار بسیار محدودی از ظرفیت قدیمی باقی مانده را باقی می مانند. بنابراین ، از دیدگاه ظرفیت به تنهایی ، حتی با صدای بلندترین خواستار ضد حمله ، برداشت گسترده 100000 لوس ، همانطور که در سال 2017 مشاهده می شود ، تقریباً غیرممکن است. اگر برداشت ظرفیت در مقیاس بزرگ امکان پذیر نباشد ، با کاهش بارها فقط می توان خروجی را کنترل کرد. میزان استفاده از دستگاه بافندگی تابستان امسال اساساً در سالهای اخیر به پایین ترین سطح خود رسیده است که در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته 10-20 ٪ کاهش یافته است. این در واقع به کاهش موجودی در بازار نساجی تا حدی کمک کرده است. با این حال ، با بازگشت سفارشات بازار ، هنگامی که این ماشین های موجود در حال حاضر کاملاً عملیاتی شوند ، موجودی دوباره به سرعت جمع می شود. خبر خوب این است که رشد سریع ظرفیت تولید نساجی طی چند سال گذشته عمدتاً ناشی از سیاست های بسیار مطلوب در برخی مناطق بوده است ، و برخی از شرکت های بافنده را به سمت باز کردن کارخانه ها در آنجا سوق می دهد تا از یارانه ها سود ببرند. با این حال ، با ایجاد یک بازار یکپارچه ، سیاست های مربوطه به تدریج محکم می شوند و کاهش سرعت متعاقب آن در رشد ظرفیت تولید ممکن است گردش داخلی بازار را تا حدی کاهش دهد. postscript: در آخرین دور برداشت ظرفیت در سال 2017 ، بازار نساجی چند ماه سعادت را تجربه کرد ، اما به سرعت به یک ظروف سرباز یا مسافر تبدیل شد. صنعت نساجی چین دیگر شرایطی را برای برداشت ظرفیت در مقیاس بزرگ ندارد. معکوس گردش داخلی فقط می تواند به اجماع شرکتهای نساجی متکی باشد.
